Shecontemplation

Voor alle lijntekeningen geldt dat ik de wonden, heuvels en dalen symboliseer van wat we meemaken in ons leven. Niet als manke, maar als schoonheid.

De ogen springen het meest in beeld, daar die geschilderd zijn en de rest met zwart is getekend.

De intense blik die ze allemaal hebben, kijkt dwars door je heen. Omdat, bij overwonnen trauma jij overal dwars doorheen kijkt. Je doorziet het.

De blik is nieuwsgierig maar op een bepaalde manier onbewogen. Het laat je niet langer meer wankelen, maar je staat wel open.

Naast haar opvallende met krullen bewerkte haren, en de vensters in haar gezicht met name op het voorhoofd, valt als eerste haar zware wenkbrauwen op en het schild om haar ogen.

Laten we beginnen met de wenkbrauwen. Zware wenkbrauwen staan voor een sterk, uitgesproken innerlijk leven. Een identiteit die zich probeert te tonen. Zware wenkbrauwen staan ook voor oerinstinct en menselijkheid. Het heeft iets primitiefs, instinctiefs, onaangepast of ongefilterd.

Ze nodigen ons uit om de rauwe oorspronkelijke delen van onszelf terug te vinden die ooit zijn weggedrukt.

De schilden rond de ogen staan niet alleen voor afweer, maar ook voor bewuste keuze. Zij bepaalt wat ze binnenlaat, zij kijkt, maar vanuit een veilige positie, zij observeert zonder overspoelt te raken.

De schilden staan voor autonomie, kracht en het recht om jezelf te beschermen.

Rond de ogen betekent dat, dat je je manier van kijken terugneemt. Niet langer door de lens van angst of vervreemding, maar door een eigen herwonnen blik.

Haar contemplatieve blik laat zien dat ze vanuit reflectie kijkt.

De vensters op haar voorhoofd staan voor inzicht, visie en mentale helderheid.

Er schemeren meerdere lagen van bewustzijn doorheen. Dan piepen er nog wat vensters onder de schilden (bescherming) uit op de wangen.

De wangen staan voor de zachtere kanten, de emoties. De vensters daar staan voor een subtiele uitnodiging om gezien te worden.

Haar weelderige lange haar staat voor een innerlijke stroom die niet te stoppen is. Het vormt op een bepaalde manier de tegenpool voor de schilden.

Tegenpolen zijn nodig om balans te vinden. Het haar staat ook symbool voor instinct, creativiteit en het wilde, oorspronkelijke zelf.

Het beeld nodigt je uit om de balans te vinden tussen openheid en begrenzing. Tussen creativiteit (stromen) en contemplatie (stilstaan).