Flo houdt niet van mensen maar wel van bacteriën. Met mensen kan ze geen fatsoenlijk gesprek voeren. Flo gaat nooit naar een gewone supermarkt, alleen naar de avondwinkel waar haar niet wordt gevraagd of ze een bonnetje wil of spaart voor een dagje uit. Iets waar met name haar Methanobrevibacter smithii zo slecht tegen kan. Bacteriën hebben haar opgevoed want Flo’s moeder stierf op het kraambed aan een bacteriële infectie.
De bacteriefluisteraar is een tragi-absurdistische romand die je op alle lagen aan het denken zet. Het speelt met je mensbeeld en haalt je af van de vertrouwde kijk op het leven. Wat bepaalt onze gevoelens? Wat bepaalt onze identiteit? Is de wereld wel wat wij denken dat die is of missen wij wat zintuigen om het totaalplaatje te hebben van de werkelijkheid?